Ontmoeting
Welkom.
Misschien zijn we elkaar nog niet eerder tegengekomen. Misschien heb je inmiddels al een paar ruimten van dit museum bezocht.
Dan heb je waarschijnlijk gemerkt dat dit geen verzameling methoden of theorieën is. Het is een manier van kijken. Een manier van vertragen. Een manier van aanwezig zijn.
Ik beweeg mij tussen pedagogiek, onderzoek en verbeelding. Tussen wat al bestaat en wat nog niet helemaal zichtbaar is. Ik onderzoek niet alleen wat onderwijs doet, maar vooral wat er tussen mensen mogelijk wordt wanneer we werkelijk durven kijken, luisteren en vertragen.
Autonomie en houvast
Daarbij houdt één spanning mij steeds opnieuw bezig: die tussen autonomie en houvast.
Ik geloof niet dat vrijheid ontstaat door structuren eenvoudigweg weg te nemen. Evenmin geloof ik dat duidelijkheid vraagt om alles vooraf vast te leggen. Pedagogische ruimte ontstaat in de afstemming daartussen. In nabijheid die niet overneemt. In begrenzing die niet klein maakt. In vertrouwen dat iemand uitnodigt om zelf te bewegen.
Leeromgevingen
Niet alleen leren, maar zich leren verhouden.
Ik probeer leeromgevingen te ontwerpen waarin mensen niet alleen iets leren, maar zich ook tot zichzelf, de ander en de wereld kunnen verhouden. Omgevingen waarin verschil niet onmiddellijk hoeft te worden opgelost, waarin twijfel geen tekortkoming is en waarin verbeelding een manier van weten mag zijn.
Het veld waarin ik werk
Waar pedagogiek, ontwerp en menselijkheid elkaar raken.
Daar zoek ik naar manieren om ruimte te openen waar die soms ontbreekt. Om ervaringen zichtbaar te maken waarvoor nog geen passende taal bestaat. Om mensen niet alleen te laten deelnemen aan onderwijs of onderzoek, maar hen mede-eigenaar te laten worden van wat daarin ontstaat.
Waar mijn werk begint
Niet bij een vaststaand antwoord.
Soms krijgt dat vorm in onderzoek. Soms in een gesprek, een ontwerp, een spel, een beeld of een bouwwerk van LEGO.
De vorm verschilt, maar de beweging blijft dezelfde: vertragen om beter te kunnen zien, verbinden zonder verschil uit te wissen en handelen zonder het niet-weten te verliezen.
Nova Via
Geen nieuwe snelweg.
Het is geen vastgelegde route naar een vooraf bepaald eindpunt. Het is een weg die ontstaat terwijl je loopt. Een weg waarop zoeken geen tussenfase is, maar een wezenlijk onderdeel van leren, onderzoeken en mens worden.
Mijn werk gaat over vragen die niet altijd een antwoord nodig hebben.
Over ritmes die niet vanzelf in bestaande structuren passen.
Over nabijheid die geen grens is, maar bedding.
Over autonomie die niet begint bij loslaten, maar bij de ervaring dat je gedragen genoeg bent om zelf te kunnen bewegen.
Dit verhaal is geboren in de tussenruimte
Tussen theorie en praktijk. Tussen luisteren en handelen. Tussen structuur en stem. Tussen niet weten en toch gaan.Precies daar ontstaat voor mij pedagogiek.
Dank dat je even bent blijven staan.
Neem contact op